Bu adanın yarısında siyasetin en büyük sorunu nedir diye sorulsa, farklı kesimlerden farklı birçok cevap sıralanaınabilir. Benim ilk aklıma gelen, dürüstlük noksanlığı, ilkesizlik, kirli menfaat ilişkileri, koltuk sevdası, şahsi gelecek, işi bilene vermeme, üslubun seviyesizliği, vizyonsuzluk, hedefsizlik, beceriksizlik olarak sıralayabilirim.
En temel olanlarından biri kesin siyasi “ilkesizliktir” ve yalpalama, savrulma da diyebiliriz. İlkesizlik, maalesef bizim siyasetimizin en başında gelen niteliklerindendir. Bugün burada hiçbir insan çıkıp da siyasetin ilkeler üzerinden yürüdüğünü söyleyemeyeceği gibi ilkeli siyasetçilere de hayat hakkı tanınmamak için her yolun deneneceğini de biliyoruz.
Ada yarısında bal yapmaz arılar gibi cızltayan siyasî gündem çok hızlı değişiyor. Bu şartlar altında yaşanan değişim havaları yadırganacak bir durum değil elbette. Memleket işgal altındaysa Zihinleri meşgul eden bir soru üzerinden yaşanana yönelecek olursak, topaç gibi döndükçe değişenlerin ardında değişmeyen bir ilkenin olup olmadığı sorunuyla karşılaşıyoruz.
Karşımıza çıkan manzara, endişe verici olsa da biz bu fırıldak, iki yüzlü siyasileri alıştık artık. Çünkü çağ açıp kapayan bir torunları, bugünlerde zembereği boşalmış bir saat gibi dönerken, zamanı doğru ölçtükleri ve ona göre adım attıkları görünmektedir. Bu, ciddi bir sorundur. Hafife almaya gelmez. Çünkü gerçek genelde sandığımızdan daha farklıdır.
Bu gün siyaset vitrininde olanların çoğu AKP dönemi içinde öğrenim gördüğü sırada öyle bir hastalığa bulaştılar ki tedavisi henüz bulunamadı. Zannın ötesine geçecek olursak yüzümüze çarpan ne olur?
Aslında olup biten oldukça açıktır: Burada siyasetçiler olmak üzere neredeyse her alanda ilkesizliği ilkeleştiren bir oyun oynanmaktadır. Seçim olacak ve hükümete geleceğiz sevdası için sadece var olan hükümetin söylemlerini ve uygulamalarını eleştirerek Ankara’ya bunlar siyaseti kirlettiler, iş yapamıyorlar, biz kayıtsız şartsız en iyisini yapacağız diyenler İCAZET alabilmek için Akara turlarında.
Yaşananlar ortadadır. Algı ile olgu karışmış, algı olgunun önüne geçmiştir! Algılara rağmen; İcra makamında olanlar, ne yapacaklarını nasıl yapacaklarının bilinciyle hareket etmekten dahi korkuyorlar. Bu gidişattan rahatsızlık duyanlar, bu gidişatı kırmaya yönelik girişmişlerini öne sürmekten vazgeçip ben artık bu oyunda yokum diyebiliyor.
Burada neler oluyor! Kıbrıs’ın kuzeyinde siyaset nereye doğru sürükleniyor? Bu kavga kargaşa görütüsü dışa vurarak siz gırtlağınıza kadar çirkefe battınız benim üzerime bu çirkef atılmadan ben gidiyorum dedi ve gitti, İzlem Gürçağ, neden gitti, nedenleri, masaya yatırılmak durumundadır. Gerçekten ne oluyor? İzlem hanıma kırmızı halı sermeler, kimin marifeti olabilir?
HP’de siyaset yapacağını açıklayan İzlem hanım siyasi hayatına da orada devam edecekmiş, işte değişim siyasetçileri birilerinin denetiminde makas mı değiştirmeye çalışıyor? Yoksa işin içinde bizim göremediğimiz ilişkiler mi tespit ediliyor? Yaşanan siyasal değişimle, siyasal dönüşümün ilk adımını teşkil ettiği iddia edilen değişimin gerçekleştirildiği kanaatinde değiliz.
Esasen olup bitenin basına yansıdığı ve yansıtıldığı kadarıyla, ilkesiz siyasetin iç kavgalarının sonuçlarını ibretle izliyoruz. Bitti mi? Hayır bitmedi devamını göreceğiz.
