Karşımıza dikilen bütün bu engeller, duvarlar kimin için var? Kıbrıslıtürklerin yaşantısına engel olan bütün o görünür görünmez duvarlardan söz ettiğimi anlıyorsunuz. Biz o duvarların farkındaysak bizden başkaları neden farkına varmak istemiyor? Önümüze çekilen her duvarın sorumlusu olan işgalcimiz değilse kimdir?
William Shakespeare’in Julius Caesar oyununun birinci perdesinde, kahramanı Cassius şöyle diyor:
“Ne taş kuleler ne tunç duvarlar,
Ne havasız zindanlar ne zincirler
Bağlayabilir insan kafasındaki gücü.”
Korkularımız da birer duvar değil mi yaşantımızda; bizi her adımda sınırlayan, engelleyen, yaşantımızı karartan… Onların etkisiyle kim bilir kaç kez ileri bir adım atmaktan kaçınarak beklemiş, geri çekilmiş ya da kaçmışızdır.
Yerleşik düzeni bozma, farklı düşüncelerin öncülüğüne soyunma ya da en azından başarısız olma korkusuyla geri atım atmaktan kaçındığımızı, suskun kaldığımızı yadsıyabilir miyiz?
Bunlar birer pranga gibi ayaklarımızı yere mıhlarken, görünmeyen duvarlarımızı kendimiz örmüş oluyoruz. Bu duvarlar her zaman karşımızda, çevremizdedir ama onları yıkmak için bir çaba harcamadığımız sürece hep karşımızda duracaklar.
***
Toplumların rüştünü ispatlamasını etkileyen faktörlerin tespiti, yapılan tespitlerle ilgili ortaya konulacak çözüm önerileri, toplumun her alanda yeniden dinamik olmasında önemli bir rol oynar. Gerek işgal koşullarında bulunduğu konumunu korumak isteyen gerekse daha iyi bir konum hedefleyen toplumlar için bu teşhisler hayati değerdedir.
Bize karşı yapılan algı operasyonlarında… Bu öyle bir durum ki etki alanı yalnızca yaptığı bireysel çalışmalarla kalmaz, büsbütün toplumun kendi memleketine karşı ön yargılı olmasının alt yapısını oluşturur, var olan ön yargıları besleyen bir gerçeğe dönüşür adeta. İnsanın bütün bunlara aklının ermemesi ne kötü!
Şimdi bütün bunlar ne için? Bizim kahramanların memleketi kurtarmak için her şeylerini ortaya koymuş olduğunu biliyorum da anlamadığım bunu nasıl yapacaklar. Daha önce hepsi ülke sorunlarını çözmek için söz sahibiydi yapmadılar, yapamadılar bundan sonra nasıl yapacaklar? Şov yaparak mı?
***
Geçmişte “Yaptıklarımız yapacaklarımızın teminatıdır” diyorlarsa “Aman kalsın o zaman!” diye haykırmak geliyor insanın içinden. Fakat onlar için bitmek bilmeyen koltuk hırslarının tutunacak bir dal bulmasının “tam zamanı” da olabilir.
Kimilerinin hırsının sonu olmadığı gibi benim de aklımın ermemesinin sonu yok. Şimdi bu memleket kurtarıcılar nasıl bir formülle ne gibi adımlar atarak yapacaklar bu işleri? Baksanıza henüz Ocak ayı içindeyiz ama trafik can almaya devam ediyor. Bu sorunu bile çözemeyen yeteneksizlerden çözüm hala vaatleri duyuyoruz.
Bazen; hayat yorar insanı…
Şarkılar yorar.. Beklemek yorar.. Özlemek yorar.. Affetmek yorar.. Hoş görmek yorar.. Boş vermek bile yorar..Ve insan susar.. Her şeye, herkese rağmen.. Elinden gelen tek şeyi yapar;
Bağıra bağıra susar…
Can Yücel
